Enkele kiekjes van casper. En ja, overdag slaapt hij behoorlijk veel. ’s Nachts jammer genoeg een stuk minder…

Kijk ook maar eens naar het multitasken van zowel papa als mama

Drie weken en een dag oud is Casper ondertussen. Ja, geboren op de dag van de verkiezingen. Almaar goed dat Dimi was vrijgesteld van het bijzitten die dag.

Voor zij die nog niet weten hoe de bevalling is gelopen…snel, bijzonder snel. En met niet al te veel pijn. Om 4h05 werd ik wakker, tegen half zes belden we dan toch maar de vroedvrouw. Om uiteindelijk rond zes uur te horen dat ik bijna volledige ontsluiting had. Dimi en ik keken naar elkaar en moesten toch even lachen. Zomaar volledige ontsluiting, zonder echt pijn te hebben. We besloten onmiddellijk om de koffers te laten staan en thuis te bevallen. Dimi rende een half uur de trap op en af, terwijl ik toch wat meer pijn kreeg. Patty, onze vroedvrouw, deed wonderen met haar hand om mijn rug. Ineens was het tijd voor verandering, hop naar de baarkruk. Zita werd ondertussen wakker, kwam hallo zeggen en ging Bumba kijken. Welgeteld een perswee nadat Zita wakker was geworden, was Casper er al. Ja, een jongen, dat was direct te zien aan zijn gezicht. Lang en smal. Dimi en ik genoten, Casper kreeg op zijn eerste rapport een tien op tien, Zita stond onmiddellijk weer boven en was helemaal in de wolken met haar broer. Waauw. En ondertussen haalden nonkel Stijn en nichtje Finne verse koffiekoeken, want ja, Zita kon nu net zo goed thuis blijven.  En tegen 10h00 ging Dimi toch maar stemmen. We zullen deze dag van de verkiezingen alvast nooit vergeten.

Nu kan het niet meer zo lang duren. Officieel nog een week. Ik was helemaal ingesteld op weer twee weken te vroeg bevallen. Maar eigenlijk, het gaat goed nu, ik heb niet veel last en kan volgende week best nog wel een week verlof gebruiken (anders ben je die toch kwijt). Met de wetenschap dat babies in de buik toch minder werk zijn dan babies uit de buik, heb ik mij helemaal neergelegd bij dit ‘nog even afwachten’.

nog maar twee weken te gaan, officieel dan. Gezien onze voorgeschiedenis met Zita kan het vanaf nu elk moment, maar wie weet word ik toch nog eerst 30 voor ik beval. We zien wel. Nu, 38 weken ver en slechts 5 kilo extra, is er toch geen tijd om af te tellen. Ik blijf bezig met lijstjes en vind telkens andere dingen die gedaan moeten worden. Nestdrang? Ja zeker. En verder hebben we nog een heel druk programma, van BBQ’s tot trouwfeesten, afs-vergaderingen, werk. En ja, Zita natuurlijk, waar je de hele tijd mee in de weer bent en eigenlijk niet eens kan denken aan aftellen. Gelukkig maar dat smurf 2 extra actief is in de buik en ik nu elke week naar de vroedvrouw ga, anders zou je bijna vergeten dat het nu echt wel bijna zover is.

het heeft een goeie maand geduurd, maar uiteindelijk is het verteringsproces van een nieuwe onthaalmoeder voorbij. ze lacht en speelt en kent zoveel nieuwe woorden. Ze springt met haar twee benen in de lucht, rijdt vlot met haar fietjes. En kraait boem patat als ze valt of ergens tegen botst. Heerlijk!

binnenkort natuurlijk weer een nieuw verteringsproces, maar goed, we wachten af en zien wel wat het met zich meebrengt

Ja, ik regel graag dingen. Het moet wel, in een huishouden. En zeker als je al 35-36 weken zwanger bent en er nog heel wat moet gebeuren. Zita heeft ondertussen iets tegen haar melkkorstjes, de geboortelijstjes zijn klaar, de doopsuikerdoosjes en -bonen staan in berging, morgen is er een afspraak bij de drukker, de bestelling van ramen en deuren bij de schrijnwerkers is doorgegeven, de adressenlijst is voor 95% bijgewerkt, onze auto mag op 18 mei naar de garage en wij krijgen een extra groot model vervangwagen. Morgen ga ik ook een nieuwe koffer kopen (na 5 jaar intensief gebruik richting Groningen heeft zelfs een samsonite het begeven) en kan ik misschien volgende week eens denken wat er allemaal in moet om te bevallen. Gelukkig valt dit laatste niet te regelen….

Dit zijn de woorden die ze naast non en ja het meest gebruikt. Maar Zita gebruikt ruime definities: sjaap is zowel slapen als schaap als Musti. Poep staat voor boek, koek en broek. En met een duif verwijst ze zowel naar een echte duif (heeft ze van Aldo geleerd) als naar de pitloze druiven die ze zo graag eet. Had ik al verteld hoe leuk het is om haar zo te horen praten???

KWB is avondwerk. Dimi is sinds vrijdag maar één avond thuis geweest.  Enkel zondagavond was hij ook thuis om het hele avondritueel mee af te werken. Dat betekent dat ik de andere dagen instond voor het ophalen bij de onthaalmoeder, de boodschappen, eten koken, met Zita spelen, badje, flesje, bedje. Pfff, met nog zes weken zwangerschap te gaan is dit niet niks. Al was het maar omdat Zita pas tegen 21h00 gaat slapen. Maar ze is een bijzonder vrolijke meid en kan ondertussen behoorlijk goed alleen spelen. En we amuseren ons eigenlijk wel met ons tweetjes. Gelukkig maar, want volgende week is Dimi weg vanaf dinsdag tot en met vrijdag. KWB olé olé

Zita is de taal aan het ontdekken. En snel. Elke dag wel een paar woorden. Leuk om te zien. Alleen jammer dat ze nu ook ‘nee’ heeft ontdekt. Ze schudt met haar hoofd, tuit haar lippen en zegt dan iets tussen ‘non’ en ‘no’.  Nee, ze wil eigenlijk geen nieuwe pamper, nee, ze wil dit niet eten, nee, ze wil nu nog niet in bad, nee, ze wil nu nog niet gaan slapen. Gelukkig horen we ook nog heel dikwijls ja, vooral dan als je haar fruit, koek, appelstukjes, drinken of een jas aanbiedt…