wist je dat…
… Zita ook al vier maanden borstvoeding krijgt. Dimi en ik hadden op voorhand bedacht dat het mooi zou zijn om het drie maanden vol te houden. En zie nu. Zolang het goed blijft gaan, doen we rustig verder met aanleggen, afkolven, melk invriezen en ontdooien. Toch tot de kerstvakantie, of wie weet halen we de krokusvakantie wel.
Zita al vier maanden oud
Zita heeft gisteren de kaap van vier maanden bereikt. Geen kleine baby meer dus.
Wist je al
- dat ze al haar knuffels oppakt met haar twee handen en die vervolgens zo snel mogelijk in haar mond stopt
- dat ze nu toch een ‘bibi platte papa is the best’ fopspeen gebruikt
- dat ze vooral ’s ochtends bijzonder vrolijk is
- dat ze nog steeds kronkelt tot een kromme banaan, zeker als ze moe wordt
- dat ze nog steeds heel graag in haar tummy tub gaat; nu ook al met badspeeltjes
- dat ze heel graag naar tante Wies en Miet gaat, en daar ook goed slaapt
- dat ze ’s avonds geen lastig uurtje meer heeft, maar nu wel weer ’s nachts twee keer durft wakker worden (ok, komt vooral door een snotneusje)
- dat ze twee uur lang wakker kan blijven (van op de arm tot in haar park of de relax)
- dat ze converseert met haar knuffels (alvorens ze die opeet) en de beestjes van haar mobiel
- dat ze haar eerste papieren uitnodiging (per post) op zak heeft, een brief van de Sint, die bij tante Isje en Pitje Tim langs komt
- dat ze nog altijd graag en vooral veel knuffelt met mama en papa
mama in topvorm
Nu onze lift al een paar dagen ‘in panne’ is, merkte ik ineens dat mijn condities na 9 maanden zwangerschap, bevalling en 4 maanden zorg voor Zita toch niet meer zo fantastisch is. Het is nog maar een jaar geleden dat ik honderden keren de trappen op- en afliep met twee snelbouwstenen (jaja, als zwangere vrouw, wie zei ook alweer dat zwangere vrouwen niet mogen tillen?!?). Nu begin ik te hijgen op het eerste als ik Zita in haar maxi-cosi naar boven sleur.
Daarom heb ik mij vandaag een jaar-abonnement in het zwembad van Vilvoorde cadeau gedaan. Zo kan ik over de middag terug in conditie komen. Ik was blijkbaar niet de enige. Met een 20-tal sportievelingen trotseerde ik het koude water. In baan 3, samen met twee andere vrouwen. Tweeëntwintig minuten later had ik al 30 baantjes, en heb ik die dames meermaals voorbij gezwommen. Misschien is het dan toch nog niet zo erg gesteld met mijn conditie…
reclame-blaadjes
Zita ontdekt de wereld om haar heen. Zo kan ze nu al heel goed alles vastpakken met haar twee handen en zonder moment van aarzelen in haar mond stoppen. Afgelopen heeft ze de reclame-blaadjes ontdekt, samen met Dimi. Gelukkig gaan die nog niet in de mond…
weekendgevoel
Geen weekend-gevoel zonder werken. En dus, na 4 maanden zwangerschapsverlof en vijf dagen werken, zijn ze er weer: de weekend-kriebels. Het begon rond een uur of drie. Ik neusde eens door onze CD’s maar vond de juiste niet. Uiteindelijk zit ik nu met mijn koptelefoon te luisteren naar Mafikizolo, Buena Vista Social Club, Premier Gaou, Excitos del 2001, Jovanotti, ….Muziek met pit, om in de sfeer te komen!!!
Maar het weekend-gevoel zal vanaf nu ook steeds een extra dimensie hebben: uitkijken naar een weekend samen met Zita. Let the party start!
met papa Dimi op stap
Zita gaat op woensdag niet naar haar onthaalmoeders want dan blijft Dimi thuis (dankzij al zijn overuren en 51 verlofdagen). Zita maakte ons deze nacht weer twee keer wakker, maar is nu naar de markt in Vilvoorde. Straks komt de Sint ook bij de HEMA, wedden dat Dimi net dan een nieuw bodyke of paar kousjes zal gaan kopen….
mijlpaal
De eerste dag onthaalmoeder is achter de rug. We vermoedden dat Zita tante Wies en Miet goed heeft bezig gehouden, maar ze hebben het niet expliciet gezegd. Wel dat Zita een stevig kind is (getuige ook de Bruce Lee pose, die ze heel veel doet)en ze nieuwsgierig is. Eten van een flesje was toch nog iets moeilijk, maar de tweede keer ging al veel beter. En dat een tut toch iets handig is, hoewel ze dat bij ons absoluut niet moet hebben. Noemenswaardige naweeën waren er amper.
Miek en tante Wies
het is zover: mijn eerste werkdag en Zita’s eerste dag bij Miek en tante Wies. Een hele verandering, opnieuw een mijlpaal. Het begon al deze nacht, toen Zita om 1 uur, om 4 uur, om 7 uur wakker was. We hebben ze uiteindelijk om half negen dan zelf ook moeten wakker maken. Alsof ze alles nog eens extra wou verwarren. Maar goed, wij zijn er geraakt. Helemaal geen ’scene’ bij het afzetten, noch van Zita noch van mama of papa. Ze was zelf aan het lachen…Hopelijk gaat alles goed, met de katoenen luiers, met de borstvoeding in flessen, met het inslapen, ….ze heeft er in elk geval al wat vriendjes.
En nu begin ik eraan: emails, bureau op orde brengen, dozen van Groningen uitpakken. En deze middag een dutje. Zo kan ik morgen met het echte werk beginnen.
Lazy sunday
Ah, na een drukke week, een lazy sunday. Op tijd opstaan, eerst naar de vijvers van Neerpede te gaan, vervolgens de Zuidmarkt, dan thuiskomen en met de familie wat eten. Moeke en bompa met Zita hop naar buiten, zodat Elke en Dimi de afwas kunnen doen, om dan nu, niks meer te moeten doen. Morgen terug werkendag, ook voor Zita haar eerste onthaalmoederdag, maar daar denken we voorlopig niet aan
en francais
Af en toe laat ik Zita kennis maken met een vreemde taal, Engels, Frans, Spaans. Gisteren begon ze te schateren toen ik de Franse toer opging tegen haar. Wel een kwartier lang, en maar lachen. Wie had het nu ook al weer over de verfransing van Brussel-Halle-Vilvoorde? Mij kan het niets schelen.
