Het was weer een bewogen weekend. Zaterdag begon ‘rustig’ met een grote schoonmaak in de keuken, geholpen door moeke en bompa. Als afsluiter zakten we nog even af naar Planckedael.

Zondag was het mijn allereerste echte moederdag, Zita had speciaal een kapstok geschilderd met haar vingertjes. Bedankt tante Wies en Miet!

Moederdag viel dit jaar samen met Pinksteren maar ook en vooral met de viering van 60 jaar AFS. We maakten ons dus op voor een dagje Ieper en een gesprek met prinses Astrid. Het werd een prachtige dag. In de Lakenhallen van Ieper was er een brunch (verzorgd door Baobab, die ook ons trouwfeest deden) en vooral een gezellige boel AFS’ers door elkaar. In de namiddag verkenden we Ieper en gingen daarna naar een feestelijke zitten in het cc. Dimi en ik kregen het er wat warm omdat Zita niet stil kon blijven zitten, Yves Leterme gaf een speech met enkele interessante elementen, we maakten kennis met de security van prinses Astrid, we moesten lachen met een oud AFS-filmpje met president J.F.K. die AFS’ers verwelkomt in de USA (en merkten op dat er in al die tijd niets veranderds is, ook hij had het over het beeld van Amerika in de wereld en het werkelijke contact met Amerikanen). Daarna was er de receptie en mocht ik praten met prinses Astrid. Spannend, natuurlijk, al heb ik niets met het koningshuis. Ze vond het ontzettend moedig van mij dat ik in Ghana was geweest als 18-jarige en stelde daarover enkele vragen. Ook haar man, prins Lorenz, bleek onder de indruk.

Zita kwam snel even bij mij voor een foto, maar je kent Zita, ze greep onmiddellijk naar de vinger van prins Lorenz. Mooi meisje, hoe oud is, is het je eerste kindje, oh, ze heeft het warm (nadat hij haar hoofdje streelde), en oh, het is een flinke. Hoe heet ze, Zita, ah, net zoals mijn oma (jaja, de laatste keizerin van Oostenrijk). Voila, ze verleep Zita haar contact met prins Lorenz. Daarna ging ze ook nog gewillig op de foto met Yves Leterme.

Als afsluiter van de dag was er de last post; met een ‘royal’ karakter. Symbolisch en mooi, hoe de rode blaadjes naar beneden fladderden, en de kransen van AFS neegelegd werden. Het was een mooie dag, we waren blij dat we er bij waren.

Maandag was het een stuk rustiger, in het gras en de terras in de Hillestraat bij oma en opa’s. Zita was in goeie doen en nam over de middag een bad op het terras. Ook dit werd een gezellige en mooie dag!