Autoloze zondag
traditie, dit keer met de fiets. Zaalig. We hebben dit jaar wel opmerkelijk veel op een terras gezeten, maar hei, ‘t was lekker en de zon scheen. Enkele ontdekkingen rijker, o.a. dat zo’n kar trekken in de Brusselse heuvels niet niets is, dat Zita haar papa achterna gaat op vlak van kluiven aan een kip, dat ze graag Thaise rijst lust, …
Hier enkele foto’s
veiligheid
Ziehier de trapleuning. We zijn er trots op! Nu kunnen ook zatte mensen zonder zorgen in onze loft slapen…
Afscheid nemen
Is er voor Zita vaak niet bij als ik, de papa, haar afzet bij de onthaalmoeder. Vanmorgen liep ze direct door de keuken naar de speelzaal met de andere kinderen. Zelfs een, alé Zita, zeg toch dada naar de papa’ kon haar niet van haar stuk brengen. In de hoop toch nog een afscheidsgebaartje te kunnen krijgen, ging ik maar voor het raam staan zwaaien. 13 kinderen wuifden me gedag, eentje niet. Waarschijnlijk is de voorbereiding begonnen wanneer Zita naar fuiven en discotheken zal gaan, en the old man taxi zal zijn.
Collega’s
Ik heb er weer, collega’s. Niet heel veel. Maar alles beter dan het eenzame bestaan van een thuiswerekende doctorandus.
Ja, we gaan samen lunchen, er is zelfs twee keer koffiepauze. Joepie!
autoloos
Zondag is het weer zo ver: we gaan weer een dag autoloos door het leven. Voor ons is dit op zich niet speciaal aangezien Dimi en ik zelf vaak openbaar vervoer gebruiken voor het werk. Alleen voor Zita spelen we (nu al) chauffeur.
Die autoloze zondag is een beetje een traditie sinds we in Brussel wonen. Al die jaren trokken we er te voet op uit; vorig jaar vergezeld van een buggy. Dit jaar proberen we te fietsen, met Zita in de fietskar.
En zeggen dat het zondag geheel toevallig ook autohappening is in Zolder, waar je alle nieuwe 4×4 en dergelijke meer kan testen. Als symbolisch samenvallen van evenementen kan dit tellen…
aan zee
Afgelopen weekend waren we o.a. aan zee. En wij hebben als ouders weer veel bijgeleerd.
1. Wanneer je valt en je tand in je lip boort, kan dat ongelooflijk hard bloeden. Zita bleef ondertussen op haar tuut zuigen, wat een bijzonder raar effect gaf.
2. Zita lust graag vis: kibbeling, gebakken zeetond, tomaat-garnaal.
3. Oefening baart kunst. In Denemarken vond ze zand maar niets. Nu speelt ze erin en ermee.
Oh ja, ik moet zeker niet vertellen dat de bomma van Schelle het geweldig vond om haar achterkleinkind op bezoek te hebben. En ja, ze heeft ze wel drie keer een fles gegeven. Glunder glunder….
ziekjes
De weerkundige zomer is nog maar net voorbij en het is alweer begonnen. Snotneusje, hoesten, minder goed slapen ’s nachts, … Bij Zita begon het vrijdag. Bruine neusdruppels blijken dit keer geen wondermiddel. Misschien gaan we vanavond toch eens naar de dokter.
En Dimi kan gelijk mee met haar. Voor één keer is het ziek zijn overgegaan van dochter op vader. Keelpijn, warm-koud, beetje koorts.
En dit is hoogstwaarschijnlijk nog maar het begin. Herfst, winter, lente…ik kijk al uit naar de volgende zomer!
Gespot: pubers in de fitness
Ik was bijna vergeten hoe pubers zijn. Twee jongens vooran en twee meisjeachteraan, gisteren in de fitness. Ik ging spinnen, samen met een 30-tal andere sportievelingen. Puffen, zweten, terwijl de jongens indruk probeerden te maken op de meisjes, en omgekeerd. Irritant. Maar moest toch ook een beetje gniffelen. Was ik ook zo? En zal Zita zo zijn?
BBQ*4
Drie keer BBQ werd uiteindelijk zelfs nog vier! Als dat geen mooie afsluiter is van de zomer. Eentje met familie, eentje met familie en twee keer met de buren. Zita heeft dan ook meer in haar reisbedje geslapen dan in haar eigen bed. Maar dat deert haar niet, integendeel.
Hoewel de familie-en vriendenBBQ super fijn waren, had de schapulier BBQ wel iets speciaals. Zonder schaamte binnen kijken in de prachtige lofts van de buren, nieuwe contacten leggen, samenwerken met buren die je nauwelijks kent. De buren, ze werken in de reclame, marketing, verkoop, bank en heel af en toe in de sociale sector. Levensgenieters zijn het wel. Iedereen is te vinden voor lekker eten met een goed glas wijn. Het was een voltreffer. De “goeiemorgen” en het knikje met het hoofd maken plaats voor een babbel, samen gaan eten, ietske drinken, kinderen samen laten spelen. Ja, wij wonen hier graag!
de lance
Zita zonder pamper. Misschien dat wij in het vervolg twee keer na zullen denken. Pipi was nog niets. Maar kaka. Ze doet het in een hoekje of achter in de tuin. Uiteindelijk moest de tuinslang voor de oplossing zorgen. Dit verhaal zal haar waarschijnlijk vervolgen voor de rest van haar leven.
