Vandaag was er carnaval bij Zita haar onthaalmoeders. Ik wou niet echt iets speciaals kopen en geef toe, Zita is teveel een ’spring in ‘t veld’ om voor prinses te kunnen doorgaan. Bij Ikea kochten we ooit twee maskers van een draak en een konijn. Gisteren ging ik tevergeefs op zoek naar een goedkope groene legging en T-shirt om vilt op te plakken.

Dan toch maar ‘gewoon’ een konijn. Een legging en t-shirt uit de wibra en een oude kous van Dimi, beetje naaien en hup: outfit klaar. Zita had het eigenlijk niet echt door dat ze verkleed was, maar ze kan in haar outfit tenminste de hele dag rondlopen zonder er hinder van te ondervinden. Ziehier het resultaat.

Zita, bavo, bal, buik, giraf, ja, boe (ipv koe)

Het is begonnen. Babbelen doet ze al lang, maar echt begrijpbaar was het niet. Langzaam komt het, woord voor woord. Woorden nazeggen vindt ze geen leuk spelletje, maar als je doet alsof je niet echt luistert komen ze toch.

Een kusje geven. Ze kan het wel, maar ze is er zuinig mee. Deze morgen stond Dimi klaar om te vertrekken en ook Zita had al haar jas gepakt. Ik zat nog in de badkamer en zou Zita naar de onthaalmoeders brengen. Maar Zita wou al weg, ze kwam naar de badkamer, tuitte haar lippen en vroeg zo om een kusje van mij. Ik gaf er een, en zij liep naar de deur. Smelt, ze begrijpt al zoveel…