Drie weken en een dag oud is Casper ondertussen. Ja, geboren op de dag van de verkiezingen. Almaar goed dat Dimi was vrijgesteld van het bijzitten die dag.

Voor zij die nog niet weten hoe de bevalling is gelopen…snel, bijzonder snel. En met niet al te veel pijn. Om 4h05 werd ik wakker, tegen half zes belden we dan toch maar de vroedvrouw. Om uiteindelijk rond zes uur te horen dat ik bijna volledige ontsluiting had. Dimi en ik keken naar elkaar en moesten toch even lachen. Zomaar volledige ontsluiting, zonder echt pijn te hebben. We besloten onmiddellijk om de koffers te laten staan en thuis te bevallen. Dimi rende een half uur de trap op en af, terwijl ik toch wat meer pijn kreeg. Patty, onze vroedvrouw, deed wonderen met haar hand om mijn rug. Ineens was het tijd voor verandering, hop naar de baarkruk. Zita werd ondertussen wakker, kwam hallo zeggen en ging Bumba kijken. Welgeteld een perswee nadat Zita wakker was geworden, was Casper er al. Ja, een jongen, dat was direct te zien aan zijn gezicht. Lang en smal. Dimi en ik genoten, Casper kreeg op zijn eerste rapport een tien op tien, Zita stond onmiddellijk weer boven en was helemaal in de wolken met haar broer. Waauw. En ondertussen haalden nonkel Stijn en nichtje Finne verse koffiekoeken, want ja, Zita kon nu net zo goed thuis blijven.  En tegen 10h00 ging Dimi toch maar stemmen. We zullen deze dag van de verkiezingen alvast nooit vergeten.