slechte slapers
Zita was er een en Casper lijkt goed op weg er een te worden. Sinds anderhalve week gaan allen remmen los ’s nachts. Om 2, 4 en 6 heeft hij honger en/of krijgt hij krampen.
Zij was bijna een jaar toen ze echt doorsliep. Ik durf niet te tellen hoe lang het nu zal duren bij hem. Geloven in borstvoeding doe ik nog steeds, maar zo midden in de nacht begin ik toch te twijfelen…
de trein, altijd een beetje reizen
Met een baby op de trein is toch een heel gedoe. In Vilvoorde: geen lift, dus trappen op. In de trein, de buggy is te breed dus rechtstaan. In Brussel-Noord: trap af en trap op. Weer staan bij de deur. In Leuven hopen op een lift maar net op spoor 4 is de lift defect. Dus weer trap af, en roltrap op. En in de terugweg net hetzelfde. En vergeet niet dat je een kleine spagaat moet doen om van het perron in de trein te raken. Altijd een beetje reizen, pfff, je zou voor minder de auto nemen. Misschien dat ik de volgende keer assistentie aanvraag. Aan alle moeders met buggy’s…doe hetzelfde en misschien verandert er ooit wel iets.
groeispurt
Casper had afgelopen week een groeispurt. Voor de leken onder ons: een groeispurt betekent een paar dagen lang om het uur willen drinken en veel wenen. Pffff. Maar dit keer konden we ook echt duidelijk het verschil merken: hij grabbelt naar alles wat beweegt, speelt veel met zijn eigen handen en tuurt naar zijn mobiel. Zalig, vooral ook omdat de groeispurt alweer voorbij is en gewoon weer lacht zoals ervoor.
