juf Kitty
Nog een paar maanden en Zita mag naar school. Vandaag was het infovergadering. Er zullen tegen het einde van het jaar 26 kleuters in haar klas zitten, vooral gekleurd. Vanaf 1 feb zal Zita haar dagen doorbrengen bij juf Kitty. Joepie, zegt ook de papa, want het moet gezegd worden, juf Kitty is jong en knap. En lief! Wij hebben er een goed gevoel over. En Zita ging al helemaal op ontdekkingstocht in de klas.
moeder-dochter
ze lijkt op mama, althans, zo zegt mijn kant van de familie. zou ze dan ook graag bakken? gisteren probeerde ik het met muffins. nee, ze wou niet meehelpen. ze bouwde liever een toren met dimi. ik mixte en vroeg uiteindelijk of ze de chocolade wou helpen strooien. joepie, het magische woord. ze kwam en werkte geduldig aan het vullen van de vormpjes en het versieren met chocolade. ze nam ze deze morgen mee naar oma bel, haar onthaalmoeder. waw, zita en mama koekjes gemaakt! casper en zita koekjes vasthouden! riep ze, toen casper zijn vuistgreep niet wou lossen.
conversaties
casper kan al heel wat communiceren, hij brabbelt en lacht heel gemakkelijk. je moet nog maar even in zijn gezichtsveld komen en hij begint al. zalig!!! zo communicatief was zita niet toen zij zo jong was, waar gaat dat eindigen?
klapband
poef, om 3 u ’s nachts. heel luid en verder niets. pas toen we wakker werden bleek dat casper zijn kinderwagen een klapband had. gelukkig heeft de fietsenmakker een 12.5 met een schuin profiel…volgende keer toch wat minder druk bij het pompen
ze worden groot
zita werd 2 jaar, draagt ondertussen maatje 23 en wordt verbaal steeds sterker
casper is bijna 2 maanden, zijn kleine kleertjes 50 en 56 zijn definitief uit de lade naar de doos verhuisd en kan al fijn lachen en brabbelen
Blankenberge
ze zijn er al lang over bezig. En eindelijk is het zover. Een plekje in Blankenberge voor de schoonouders. We zijn er nu ook voor een paar dagen. Leuk, al is het weer wat minder. Toen wij met z’n vier naar Plopsaland gingen, werden de kasten geinstalleerd. Het laatste wapenfeit qua bouw. Hier de foto’s ervan, speciaal voor zij uit het Antwerpse die niet kunnen wachten om morgen de kasten te zien.
1 maand
morgen is casper al een maand oud. en hij is al helemaal ingeburgerd in ons gezin. zita vindt hem nog steeds bijzonder. wij ook natuurlijk. En casper zelf; hij geniet vooral van de zachte mama-borst. Ja, hij is een echte tettengek. Verder is er ook een super hulpmiddel; zijn inbakerdoek. Op die manier slagen we er in hem toch redelijk lang te laten slapen tussen de voedingen door en hem redelijk snel te laten inslapen. Met de nadruk op redelijk, want een echt goeie slaper is hij niet. Net als zijn zus kronkelt hij nogal wat, krampen en melk die terug naar boven komt. Borst en inbakeren zijn dan ook voor hem (en voor ons) de oplossing.
enkele foto’s van Casper (en co)
Enkele kiekjes van casper. En ja, overdag slaapt hij behoorlijk veel. ’s Nachts jammer genoeg een stuk minder…
Kijk ook maar eens naar het multitasken van zowel papa als mama
drie weken
Drie weken en een dag oud is Casper ondertussen. Ja, geboren op de dag van de verkiezingen. Almaar goed dat Dimi was vrijgesteld van het bijzitten die dag.
Voor zij die nog niet weten hoe de bevalling is gelopen…snel, bijzonder snel. En met niet al te veel pijn. Om 4h05 werd ik wakker, tegen half zes belden we dan toch maar de vroedvrouw. Om uiteindelijk rond zes uur te horen dat ik bijna volledige ontsluiting had. Dimi en ik keken naar elkaar en moesten toch even lachen. Zomaar volledige ontsluiting, zonder echt pijn te hebben. We besloten onmiddellijk om de koffers te laten staan en thuis te bevallen. Dimi rende een half uur de trap op en af, terwijl ik toch wat meer pijn kreeg. Patty, onze vroedvrouw, deed wonderen met haar hand om mijn rug. Ineens was het tijd voor verandering, hop naar de baarkruk. Zita werd ondertussen wakker, kwam hallo zeggen en ging Bumba kijken. Welgeteld een perswee nadat Zita wakker was geworden, was Casper er al. Ja, een jongen, dat was direct te zien aan zijn gezicht. Lang en smal. Dimi en ik genoten, Casper kreeg op zijn eerste rapport een tien op tien, Zita stond onmiddellijk weer boven en was helemaal in de wolken met haar broer. Waauw. En ondertussen haalden nonkel Stijn en nichtje Finne verse koffiekoeken, want ja, Zita kon nu net zo goed thuis blijven. En tegen 10h00 ging Dimi toch maar stemmen. We zullen deze dag van de verkiezingen alvast nooit vergeten.
bijna bijna
Nu kan het niet meer zo lang duren. Officieel nog een week. Ik was helemaal ingesteld op weer twee weken te vroeg bevallen. Maar eigenlijk, het gaat goed nu, ik heb niet veel last en kan volgende week best nog wel een week verlof gebruiken (anders ben je die toch kwijt). Met de wetenschap dat babies in de buik toch minder werk zijn dan babies uit de buik, heb ik mij helemaal neergelegd bij dit ‘nog even afwachten’.
